2012#5

20 april 2012, Bimhuis Amsterdam. Met Willem de Ridder, Tony Overwater en Maartje Smits.
Willem de Ridder is radiomaker, verhalenverteller, tijdschriftenmaker en ‘spiegeloog’. Hij is aanhanger en verspreider in Nederland van de filosofie dat de werkelijkheid wordt zoals men haar zelf beschrijft: ‘Spiegelogie’. Hij staat aan de wieg van tal van ontwikkelingen op het gebied van kunst, cultuur en recreatie. Hij was bijvoorbeeld nauw betrokken bij de oprichting van alternatieve jongerenclubs als Paradiso en de Melkweg. Als verhalenverteller heeft De Ridder zo'n grote faam verworven, dat hij meestal wordt aangekondigd als de meesterverteller Willem de Ridder. Iedere eerste dinsdag van de maand vertelt hij oeroude verhalen in de theaterzaal van de Melkweg te Amsterdam. Hij is een graag geziene gast op diverse vertelfestivals in den lande.
 
Tony Overwater is een multi-getalenteerd musicus. Allereerst is hij een begenadigd contrabassist die diverse stijlen beheerst en met met zeer uiteenlopende musici samenspeelt. Daarnaast is hij ook componist. Hij componeert voor z'n eigen groepen maar ook voor documentaires en moderne dansvoorstellingen. Zijn invloeden lopen uiteen van jazz naar improvisatie muziek, van westerse gecomponeerde muziek to pop. In 2002 ontving Tony Overwater de VPRO/Boy Edgar Prijs, de meest prestigieuze Nederlandse jazzprijs. Overwater's klank en eigenzinnige manier van spelen maken hem tot een van de meest markante bassisten van de laatste jaren. Zijn energie en uitstraling zijn wijdverbreid bekend en maken hem naast een fantastisch begeleider ook een opvallend solist/performer.
 
Maartje Smits  is filmmaker en dichter. Na de Gerrit Rietveld Academie, afdeling Beeld&Taal deed Master of Design aan het Sandberg Instituut. In haar werk bestudeert Smits maatschappelijke fenomenen – zoals Chinese massagesalons in Amsterdam. Met gebruik van geheime camera's probeert ze met een persoonlijke benadering dichtbij haar onderwerp te komen. De films bewegen zich op de grens tussen fictie en documentaire, observatie en infiltratie. In haar poëzie zoekt ze dezelfde schemergebieden op die ontstaan tussen verschillende talen. In haar klankgerichte poëzie gebruikt ze de ruimte die ontstaat als vertalen wordt gezien als iets dat niet per se met betekenis te maken hoeft te hebben, maar dat ook vanuit een klankspel of beeldrijm in de subtekst kan vertrekken. Maartje Smits maakte haar tijdschriftendebuut in nY #9, in de kwestie 'Overtalig'. maartjesmits.nl
 

socialshare

share on facebook share on linkedin share on pinterest share on youtube share on twitter share on tumblr share on soceity6